ایمپلنت

توسط
در زیبایی

ایمپلنت چیست؟

میله‌ای از جنس تیتانیوم که به شکل ریشه دندان فرم داده شده، قرار است نقش ریشه دندانی را بازی کند که از دست داده‌اید. دندانی به نام ایمپلنت که قرار است در لثه شما جایگذاری شود و با مراقبت شما، تا پایان عمر جای خالی دندان از دست رفته‌تان را پر کند. تیتانیوم ماده‌ای بسیار سازگار با بدن است. میزان موفقیت ایمپلنت بیشتر از ۹۵ درصد و احتمال پس زدن آن بسیار نادر است و فقط در موارد معدودی ممکن است مشکلاتی نظیر عفونت، فشار بیش از حد و تحلیل استخوان سبب شکست درمان و خارج شدن ایمپلنت شود.این پایه تیتانیومی شامل دو جزء بدنه ایمپلنت(فیکسچر) و پایه پروتز است. بدنه ایمپلنت طی جراحی در داخل استخوان فک قرار می‌گیرد و پایه پروتزی بعد از طی دوران ترمیم روی آن سوار می‌شود.

2

 

چه کسانی می‌توانند دندان بکارند؟

کسانی که یک یا چند دندان یا تمام دندان‌های خود را از دست داده‌اند و به عبارتی کاملا بی‌دندان هستند، می‌توانند از مزایای کاشت دندان بهره ببرند. نکته مهم اینکه ایمپلنت دندانی می‌تواند به عنوان یک تکیه‌گاه برای دندان‌های از دست رفته عمل کند. پس نیازی به تراش دندان‌های مجاور (روش سنتی بریج) وجود ندارد و در مورد افراد کاملا بی‌دندان سبب افزایش گیر و ثبات دندان مصنوعی و راحتی در جویدن و صحبت کردن فرد می‌شود. فراموش نکنید که فرد مناسب این کار کسی است که سلامت دهانی و سلامت عمومی مطلوبی داشته باشد. بر این اساس، وجود بافت‌های لثه‌ای سالم و عاری از عفونت، کمیت و کیفیت استخوان قابل قبول و بهداشت دهانی خوب برای موفقیت و ماندگاری ایمپلنت ضروری است. در صورت رعایت اصول استاندارد برای جایگذاری ایمپلنت و رعایت درمان‌های نگهدارنده، مدت زمان ماندگاری ایمپلنت محدودیتی ندارد.

چه کسانی نمی‌توانند دندان بکارند؟

افراد در حال رشد، کسانی که سابقه سکته قلبی در شش ماه گذشته را دارند یا افرادی که عفونت حاد کنترل نشده دارند، همچنین معتادان به الکل و مخدر‌ها از انجام ایمپلنت بر حذر می‌شوند. البته بیماری متابولیک استخوان، نقص سیستم ایمنی و اختلالات روانی شدید نیز برای انجام کاشت دندان محدودیت به وجود می‌آورد.

ایمپلنت، از جنسی سازگار با بدن به نام تیتانیوم ساخته شده

جراحی ایمپلنت، محدودتان نمی‌کند

روز عمل جراحی ایمپلنت، استراحت و اجتناب از فعالیت‌های سنگین ضروری است، اما مرخصی روز بعد از عمل بستگی به تعداد ایمپلنت، وسعت جراحی یا احتمال وجود پیوند سینوس یا پیوند استخوان دارد، جراحی ایمپلنت در بیشتر موارد، برای تداوم فعالیت شخص محدودکننده نیست.

اگر ایمپلنت انجام نشود

خالی بودن جای دندان سبب حرکت دندان‌های مجاور و مقابل به سمت ناحیه بی‌دندان می‌شود که سبب به هم خوردن ردیف دندان‌ها، ایجاد گیر غذایی، بروز بیماری لثه و اختلال در جویدن و زیبایی می‌شود.

چند نکته :

۱- ایمپلنت به استخوان فک آسیب نمی زند

ایمپلنت ها از جنس تیتانیوم هستند که در محیط بدن کاملا خنثی است و در شرایط طبیعی نه تنها هیچ واکنش مضری برای بدن انسان ایجاد نمی کند بلکه با تغییرات سطحی ایجادشده روی آنها، به شدت تمایل دارند جذب استخوان فک شوند. همچنین ایمپلنت مانع ادامه تحلیل استخوان فک می شود. قرار دادن ایمپلنت ها مگر در شرایط بسیار نادر باعث هیچ واکنشی در استخوان نمی شود.

۲- ایمپلنت درد و ناراحتی ایجاد نمی کند

قرار دادن ایمپلنت در علم دندان پزشکی جراحی محسوب می شود که باید در محیطی استریل انجام شود. در مقایسه با سایر جراحی های محیط دهان، میزان درد و ناراحتی جراحی ایمپلنت بسیار کمتر است و با رعایت دستورات دندان پزشک اغلب بدون ناراحتی تمام می شود.

۳- امکان قرار دادن همزمان ایمپلنت همراه کشیدن دندان وجود دارد

دندان های غیرقابل نگهداری باید کشیده شوند و معمولا ۲ تا ۳ ماه صبر می کنند تا در ناحیه بدون دندان استخوان سازی انجام گیرد. با این حال در برخی شرایط و به صلاحدید دندانپزشک در صورتی که ریشه دندان دچار عفونت فعال نباشد، امکان قرار دادن همزمان ایمپلنت همراه کشیدن دندان وجود دارد. مزیت عمده این روش این است که برای خارج کردن دندان و قرار دادن ایمپلنت به یک مرحله بی حسی و جراحی نیاز است و نیازی به تعویق افتادن درمان ایمپلنت نیست.
۴- قرار دادن دندان روی ایمپلنت ممکن است کمی وقت گیر باشد

معمولا بعد از قرار دادن پیچ ایمپلنت با توجه به شرایط بین ۲ تا ۴ ماه باید صبر کرد تا استخوان اطراف ایمپلنت کاملا شکل بگیرد. با این حال در برخی شرایط امکان دارد که در صورت مناسب بودن استخوان فک- به خصوص در مورد دندان های قدامی که در ناحیه زیبایی هستند- همزمان با قرار دادن ایمپلنت بتوان روکش موقت یا دائم را روی آن قرار داد.

۵- فقط بعضی از بیماران به جراحی سینوس فک نیاز دارند

افرادی که دندان های خلفی فک بالا را مدت ها پیش کشیده اند، سینوس های استخوان فک بالایشان، داخل استخوان گسترش می یابد. از این رو استخوان کافی به منظور قرار دادن فیکسچر وجود ندارد پس قبل از قرار دادن ایمپلنت نیاز است که سینوس فک ترمیم و به طرف بالا برده شود. بعد از این جراحی می توان ایمپلنت را بلافاصله یا ۴ ماه بعد قرار داد.

۶- محدودیت کاشت دندان برای بعضی از بیماران

در موارد محدودی کاشت دندان تجویز نخواهد شد. بیماران مبتلا به دیابت کنترل نشده، بیماران تحت رادیوتراپی به خصوص در ناحیه فک و صورت و بیمارانی که در طولانی مدت تحت درمان بیس فسفونات بوده اند، نباید از کاشت دندان استفاده کنند. در همه موارد تجویز کردن یا نکردن ایمپلنت به تشخیص دندانپزشک بستگی دارد.

مطالب مشابه

نظرات